Y Wefan Gwasanaethau

Gwasanaethau Cyfredol - Uwchradd

AROS

gan Paul Hess


Addas ar gyfer Cyfnod Allweddol 4/ Cyfnod Allweddol 5

Nod

Galluogi myfyrwyr i ddeall bod aros yn rhan bwysig o ffydd a bywyd yng nghyd-destun cymdeithas ddiamynedd.

Paratoad a deunyddiau

Neu, fe allech chi gymryd bod y rhan fwyaf o’r myfyrwyr wedi gweld yr hysbyseb, neu’n gwybod amdani.

Gwasanaeth

  1. Chwaraewch tua munud o ‘I Want It All’ gan Queen, ac yna hysbyseb Samsung.
  2. I want it all – and I want it now’.  ‘Impatience is a virtue’.  Dyma ddau ymadrodd sydd fel petaen nhw’n crynhoi rhywbeth sy’n ddwfn yng nghalon ein cymdeithas: boddhad ar unwaith.  Yn y byd gorllewinol yn yr unfed ganrif ar hugain, rydym eisiau pethau – ac nid ydym yn barod i ddisgwyl amdanyn nhw.  O adloniant i wasanaethau cwsmeriaid, o wybodaeth i gariad – rydym yn credu mai ein hawl ni yw cael y pethau hyn ar unwaith.
  3. Mae hyn yn cael ei adlewyrchu yn y ffordd mae newyddion yn cael ei drosglwyddo yn y cyfryngau.  Mae newyddion y dyddiau hyn yn ymwneud llai â dadansoddi ac yn ymwneud mwy â rhoi gwybod am y newyddion ar unwaith.  Ychydig iawn o amser sydd gennym ar gyfer dadleuon cymhleth pobl hirwyntog.  Rydym eisiau’r sylw bachog, brawddeg o hyd.  Rydym eisiau cyrraedd y diwedd cyn cychwyn, bron.  Ychydig iawn o amser sydd gennym i ystyried – rydym ar frys.
  4. Mae pobl ifanc fel petaen nhw’n naturiol wrth eu bodd yng nghanol cyffro gweithgarwch a symudiad.  Yn gwbl briodol, mae gennych chi ddyheadau ac amcanion.  Rydych chi’n awyddus i symud ymlaen – symud ymlaen i’r canfyddiad o freintiau a statws bod yn eich arddegau, neu ddod yn oedolyn, neu adael yr ysgol.  Mae cymaint o’r hyn sy’n perthyn i fyd ieuenctid fel petai’n ymwneud â brys.

    Does dim ond angen i chi wylio pobl mewn ceir ar y ffordd, neu ar strydoedd ein dinasoedd, i gael synnwyr gwirioneddol o’r ffaith ein bod ni’n gymdeithas ar frys (er, wrth gwrs, rhywbeth rhyfeddol o gyferbyniol ydi gwylio myfyrwyr yn symud rhwng gwersi – yn sicr nid oes synnwyr o frys yno!). 
  5. Ac yn wir, fe allai rhywun ofyn, beth sydd o’i le mewn bod ar frys?  Does bosib bod Samsung yn iawn drwy ddweud bod nifer o ddyfeisiadau’r oes fodern wedi cael eu gyrru gan ein hawydd i gael pethau’n sydyn: ateb i’r awydd am gyfathrebu’n gynt yw’r ffôn a’r cyfrifiadur, yr ateb i’r awydd am drafnidiaeth gynt yw’r awyren, ac ati…

    Ac eto, os mai’r hyn sy’n gyrru ein cymdeithas yw ein hangen am fodloni ein dymuniadau ar unwaith, onid ydym yn dod yn gaethweision i’r dymuniadau hynny?  Os yw ein hathroniaeth yn adleisio Queen, ‘I want it all, and I want it now’, onid ydym yn caniatáu i drachwant fod yn rym pwysicaf ein bywydau?  Ac os ydym bob amser yn mynd ar ôl y peth materol nesaf – y ddyfais neu’r ategolyn ffasiwn diweddaraf – ymhle y bydd hynny’n stopio?  Oni fyddwn ni’n cael ein condemnio i fod ag awydd cyson am rywbeth, ond heb gael ein bodloni?
  6. Ac yn fwy na hyn, mae dweud bod ‘diffyg amynedd yn rhinwedd’ yn anwybyddu’r ffaith nad yw’r pethau rydym eu hangen o ddifrif – o’u cymharu â’r pethau rydym eu hawydd yn unig – ar gael ar unwaith bob amser.  Cariad, cyflawniad, diben, doethineb, dealltwriaeth, llwyddiant mawr – nid cynnyrch clicio eich bysedd, llithro cerdyn credyd wrth y til na throi peiriant ymlaen yw’r pethau hynny.  Dim ond trwy ddewrder, dyfalbarhad – ac amynedd – y gellir cyflawni’r rhain.
  7. Rhan ganolog o’r stori Feiblaidd yw’r syniad o aros.  Yn yr Aifft ac ym Mabilon, arhosodd pobl Israel am ganrifoedd i gael eu rhyddid.  Pan anwyd Iesu, roedd yr Iddewon yn aros am y Meseia.  Yn wir, roedd dyn o’r enw Simeon yn y Beibl, y dywedir iddo dreulio ei holl fywyd yn gwneud hynny – aros.  Roedd o’n aros am brynedigaeth Israel.  Yn y darlleniad y byddwn yn ei glywed mewn ychydig funudau, rydym yn dysgu am lawenydd Simeon pan mae’n gweld y baban Iesu yn y deml – mae’n gwybod fod y Gwaredwr y bu’n aros amdano cyhyd wedi cyrraedd o’r diwedd.
  8. Fe ddylen ni gofio nad yw aros, o angenrheidrwydd, yn rhywbeth goddefol.  Arhosodd yr Israeliaid – ond fe weithredodd Moses.  Dylai aros fod yn weithredol.  Wrth gwrs, fe ddylen ni weithio tuag at ein hamcanion yn hytrach na dim ond aros yn oddefol.  Er hynny, mae golwg aeddfed ar fywyd, ac yn wir safbwynt ffydd, yn ein helpu ni i sylweddoli waeth pa mor galed rydym yn gweithio, waeth faint rydym yn dymuno cael rhywbeth, dim ond drwy aros y daw rhai pethau. 
  9. Mae’r Adfent yn gyfnod o aros.  Yn Tesco, aeth y nwyddau Nadolig ar werth ym mis Hydref – symbol pellach o’n cymdeithas ddiamynedd, fasnachol.  Er hynny, yn hytrach nag achub y blaen ar y Nadolig cyn iddo gyrraedd mewn gwirionedd, fe ddylen ni geisio defnyddio’r Adfent i aros yn ddisgwylgar a pharatoi ein hunain am ddyfodiad Crist.  Mae’n rhaid i ni ddysgu aros.

Amser i feddwl

Darlleniad: Luc 2.25–32 (Cân Simeon).

Gweddi

Arglwydd,

mewn byd sydd mor aml yn dangos trachwant a diffyg amynedd,

rho i ni ras i ni allu bod yn amyneddgar a gostyngedig

i aros i’th ewyllys di ddatblygu. 

Rho inni’r doethineb i wybod pryd i weithredu a phryd i aros.

Amen.


Emyn

 

 


Gwasanaethau Uwchradd >>